Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12361 K.2025/11591

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, dosyadaki deliller ile verilen cezaların orantılı olmadığına, malın değerinin az olduğuna, sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak

1. 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 11.02.2021 tarihli duruşmada hüküm verilmeden önceki son sözün, hazır olan sanık ... yerine duruşmada hazır bulunan diğer sanık ... müdafîine verilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Dosya kapsamına göre sanıkların katılana ait araçtan suça konu hoparlör ve ayakkabıları aldıkları esnada kimliği belirlenemeyen bir kişi tarafından fark edilmeleri üzerine suç eşyasının bulunduğu poşeti bırakıp kaçtıkları ve katılanın soruşturma aşamasındaki 09.04.2020 tarihli şikâyet başvurusunda, söz konusu çalınan eşyaları bulduktan sonra temizlediğini ve malzemeler üzerinde inceleme yapılmasına gerek olmadığını ifade etmesi sebebiyle kolluk tarafından inceleme yapılmadığı,

kovuşturma aşamasında ise bu beyanının aksine, söz konusu malzemenin sanıklar tarafından yere atıldığı esnada kırılmış olduğu şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; katılanın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra, sanıklar hakkında belirlenecek cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suçun teşebbüs aşamasında kaldığının kabulüyle yazılı şekilde hükümler kurulması,