Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13966 K.2024/21368

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü 1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli, tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise.

Sanığın, öncesinde öldürmekle tehdit ettiği katılanın ikametinin kapısına benzin dökerek yakıp zarar verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4, 106/1-1. ve 170/1-a maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli, tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddeleri gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 22.01.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,