Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19685 K.2024/6945

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde.

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, B- Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde.

Sanığın, 26.05.2011 tarihli kararın tebliği üzerine, kararı 06.06.2011 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz etmesi üzerine 16.06.2011 tarihinde temyiz harcını yatırması gerektiğine ilişkin mahkeme yazısının kendisine tebliğ edildiği hâlde, temyiz harcının süresinde yatırılmaması nedeniyle 05.07.2011 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 07.07.2011 tarihinde tebliğ edildiği,

ancak tebliğ edilen ek kararda başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği hâlde kararda başvurulacak kanun yolunun ve süresinin açıkça gösterilmediğinden, sanığın 17.04.2023 tarihli dilekçesi ile infazın durdurulması ve yeniden yargılanma talebine ilişkin dilekçesinin 05.07.2011 tarihli karara ilişkin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile yapılan incelemede.

31.03.2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesiyle değiştirilen Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün “Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmındaki “Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağına” ilişkin (b) fıkrasının, 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin, 20.10.2011 tarihli ve 2011/54-142 Esas-Karar sayılı kararı ile iptal edilerek,

iptal hükmünün kararın Resmî Gazete'de yayımlandığı tarihten altı ay sonra (29.06.2012) tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de.

Anayasa Mahkemesinin iptal hükmünün gerekçesini Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Adil Yargılanma Hakkı kapsamında değerlendirdiği, mahkemeye erişim hakkının engellenmemesi bağlamında belirlediği kriterlerden birisi olan, “ödeme gücü olmayanlar bakımından etkili adli yardım sisteminin olması” koşulunun ülkemizde yeterince bulunmamasına dayandırdığı gözetildiğinde, anılan hususun Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe girmesi beklenmeksizin temel haklarla ilgili Uluslararası Sözleşmeleri ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları dikkate alınarak iç hukukta uygulanması gerektiği anlaşılmakla.

26.05.2011 tarihli kararı bir haftalık yasal süre içerisinde 06.06.2011 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin reddine dair 05.07.2011 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde.