Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19702 K.2025/14376

Yokluğunda verilen karara karşı sanık müdafiinin öğrenme üzerine sunduğu 13.04.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suça konu boş bayan çantasının değeri araştırılmadan doğrudan çantanın değerinin az olduğu kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından;

kabule göre de, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin, hırsızlık suçunun temel şekline nazaran daha az cezayı gerektiren nitelikli hallere ilişkin aynı Kanun'un 145. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.