Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19803 K.2023/7316

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde.

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin eylemin nitelikli olmamasına rağmen cezanın en üst sınırdan belirlenmesine, cezanın düşürülmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

1- Kolluk görevlilerince 04.07.2022 tarihinde düzenlenen Teslim Tutanağı içeriğine göre suça konu eşyaların bir kısmının sanığın sakladığı yeri göstermesi ile ele geçirildiği nazara alındığında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ... gösterip göstermediği katılan kurumdan sorulup, sonucuna göre sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmemesi,

2-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarih ve 2021/165 Esas, 2021/487 Karar sayılı ilamı nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna karar verilerek tekerrür hükümlerinin uygulandığı,

tekerrüre esas alınan ilamın temyiz edilmeden kesinleşmesinden sonra ek kararla 5237 sayılı Kanun'un 58/4. maddesi gereğince sırf askeri suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanamayacağından tekerrür hükümlerinin çıkarıldığı nazara alındığında sanık hakkında cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği, 3-Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır ilam niteliğinde olan İstanbul Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2018 tarihli 2018/494 Esas,

2018/799 Karar sayılı ilamı ile 15.09.2020 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca verilmiş 2 yıl 1 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, İstanbul Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli 2021/165 Esas, 2021/487 Karar sayılı ilamı ile 10.09.2021 tarihinde kesinleşen aynı Kanun'un 86/2, 86/3-e maddesi uyarınca verilmiş 3 ay 22 ... hapis cezasının tekerrüre esas alınması,