Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21250 K.2023/6330

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında Gediz Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 16.12.2011 tarihli, 2011/541 Esas numaralı iddianame ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun yanında basit yaralama ve mala zarar verme suçlarından da kamu davası açıldığı, Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2016/73 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararı ile basit yaralama ve mala zarar verme suçlarından 2.000,00 TL adlî para cezalarına hükmedildiği, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2021/22568 Esas, 2022/11687 Karar sayılı ilâmıyla kesinlik sınırı nedeniyle bu suçlar bakımından temyiz taleplerinin reddine karar verildiği,

02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer ... ''Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi uyarınca;

''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde tanımı yapılan ve somut olay bağlamında sübuta erdiği kabul edilen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı,

aynı Yasanın 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek ... düzenleme karşısında sanığa konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden usûlüne uygun uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla.