Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2312 K.2024/4807

I. Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, tehdit, hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme, kamu malına zarar verme sanık ... hakkında ise 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, kasten yaralama ve görevliye hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların eyleminin olay tarihi itibarıyla 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, tehdit, hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme, kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 18.01.2013 tarihinden bozma sonrası 19.02.2021'deki mahkûmiyet tarihine kadar dolduğundan dolayı düşme kararı yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,