Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24672 K.2024/6365

Başsavcılığının 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/89711 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Suça sürüklenen çocuk hakkında Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 25/10/2021 tarihli kararı ile nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından hükmolunan mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 20/09/2022 tarihli ve 2021/2674 esas, 2022/2279 sayılı kararı ile işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu açısından verilen kararın kesin nitelikte olması dolayısıyla istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, nitelikli hırsızlık suçu açısından dava zamanaşımının dolması nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu,

ancak 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerine göre suça sürüklenen çocuğun 12-15 yaş grubunda olması nedeniyle olağan dava zamanaşımı süresinin 4 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 5 yıl 12 ay olarak dikkate alınması gerektiği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında 07/02/2013 tarihinde alınan savunması ile son kez kesilmesi sebebiyle yeniden işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17/11/2014 ile yeni suçun işlendiği 23/07/2017 tarihleri arasında durmasını müteakip, kaldığı yerden yeniden işlemeye başladığı,

bu haliyle suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 07/02/2013 tarihinde işlemeye başlayan 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ve suçun işlendiği 28/10/2012 tarihinde işlemeye başlayan 5 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin karar tarihi itibariyle tamamlandığı anlaşıldığından, kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116/2, 119/1-c, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri gereği 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin sekizinci fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.11.2014 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 23.07.2017 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmiştir.

4. Suça sürüklenen çocuğun sorgu tarihi olan 07.02.2013 ile istinaf bozması öncesi verilen mahkûmiyet karar tarihi olan 10.02.2020 tarihi arasında 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun belirlenmesi nedeniyle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Mersin