Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29651 K.2024/1611

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/7086 Esas, 2018/18184 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KD-2023/126605 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası sonucunda Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/514 Esas, 2015/154 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sanığın cezasının Serik Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.07.2008 tarihli ve 2007/351 Esas,

2008/370 Karar sayılı kararında yer alan 600,00 TL adlî para cezası sebebiyle mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, kararın sanık ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/7086 Esas, 2018/18184 Karar sayılı kararıyla onanmasına karar verildiği anlaşılmış olup, 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası,

5271 sayılı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmiştir.

II. İTİRAZ NEDENLERİ

Sanığa ait adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Serik Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.07.2008 tarihli ve 2007/351 Esas, 2008/370 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 179/3. delaletiyle aynı Kanun’un 179/2, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen 600,00 TL adlî para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibarıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi sebebiyle hüküm kurulması hukuka aykırı olduğundan hükmün onanmasına ilişkin karar karşı sanık lehine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesine göre olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.

III. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin mahallinde 29.04.2011 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa ait adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Serik Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.07.2008 tarihli ve 2007/351 Esas, 2008/370 Karar sayılı ilâmına konu 5237 sayılı Kanun'un 179/3. delaletiyle aynı Kanun’un 179/2, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen 600,00 TL adlî para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibarıyla 1412 sayılı Kanun'un 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı,

ancak sanığa ait adlî sicil kaydındaki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince verilmiş 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasını içeren Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2014 kesinleşme tarihli ve 2011/208 Esas, 2012/95 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi sebebiyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/7086 Esas, 2018/18184 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/514 Esas, 2015/154 Karar sayılı kararında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve Üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görülmekle hükmün, gerekçede açıklanan sebeple 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği İtirazname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkındaki tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün çıkartılmasına,

yerine ''Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2014 kesinleşme tarihli ve 2011/208 Esas, 2012/95 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasını içeren ilâmın tekerrüre esas alınmasına'' ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Serik Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.07.2008 tarihli ve 2007/351 Esas, 2008/370 Karar sayılı kararındaki ceza süresine göre belirlenmesine,