Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3993 K.2024/7907

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin; suça sürüklenen çocuğun suç kastının olmadığına, zararın giderildiğine ve beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise, aynı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; şikâyetçinin iş yerini 20.03.2012 tarihinde saat 18.30'da kapattığını, ertesi gün saat 08.00'de iş yerine geldiğinde hırsızlığı fark ettiğini beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun kolluk ekibince saat 06.00'da yakalanması ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 19.20'de başladığı,

saat 05.01'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin tespit edilemeyen bir zaman diliminde işlendiği, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun eyleminin gündüz işlendiğinin kabulü gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 15.05.2013 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, bu kararın 23.05.2013 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun 04.05.2014 tarihinde yeniden suç işlemesi nedeniyle hakkında mahkûmiyet kararı verildiği ve bu kararın 08.03.2021 tarihinde kesinleştiği hususları dikkate alındığında, dosyada zaman aşımını en son kesen sebebin suça sürüklenen çocuğun suç ortağı olarak yargılanan ... hakkında verilen 28.06.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu,

28.06.2016 tarihli mahkûmiyet tarihinden suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkûmiyet kararının verildiği 02.12.2021 tarihine kadar suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 151/1, 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, ve 66/2. maddesinde belirtilen 4 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.02.2022 tarihli kararı ile davanın düşürülmesine karar verilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.