Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/714 K.2024/11367

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma kararından önce kurulan 20.10.2015 tarihli kararda hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarihli, 2019/11167 Esas, 2020/2639 Karar sayılı ilamıyla bozulması karşısında, bozma öncesindeki erteleme kararının suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;''.... hüküm fıkrasına tayin olunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve Kanunu'nun 51/3. maddesi gereğince mahkemenin takdiri de göz önünde bulundurularak 2 yıl 9 ay 10 gün denetim süresi uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle,