Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9636 K.2025/4877

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın inceleme dışı sanık ... ile birlikte, şikâyetçinin oturduğu apartmana girerek, evde kimse olmadığını zannederek daire kapısının kilidini sökmeye çalıştıkları sırada şikâyetçinin bağırması üzerine kaçması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/1 ve 119/1-c maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 24.01.2012 olan olay tarihinden, bu suçtan iddianamenin düzenlendiği 19.06.2020 tarihine kadar dolması nedeniyle, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,