Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/10563 K.2025/17410

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Suç tarihi itibari ile adlî sicilinde herhangi bir mahkûmiyet kaydı bulunmayan sanık ve müdafiinin; sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması talep etmelerine ve hakkında yargılama sürecindeki iyi hal ve davranışları, duruşma tutanaklarına olumsuz bir halinin yansımaması, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca hakkında takdiri indirim uygulanmasına rağmen "adli sicil kaydına göre her ne kadar suç tarihi itibariyle sabıkası bulunmasa da suç tarihinden sonra kasıtlı suçlardan verilmiş mahkumiyet hükümleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bulunması,