Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11020 K.2024/21912

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı (sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında atılı suçtan düşme kararı yerine beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu ve temyizde hukukî yararının bulunduğu) yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suça konu cep telefonunun çalındığı yer olan hastane bahçesinin gerekirse keşif de yapılarak araştırılıp şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra, sonucuna göre buranın bina eklentisi niteliğinde bulunup bulunmadığı tespit edilerek,

bina eklentisi nitelinde bulunduğunun tespiti hâlinde, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, eklenti dahilinde olmaması ve yerin açık alan olması hâlinde ise aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus sonuca etkili görülmemiştir.