Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11798 K.2024/20050

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Tekerrüre esas sabıkası bulunan ve 18.12.2023 tarihli bozma önce kararda tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında, bozma sonrası yapılan yargılamada, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;