Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/472 K.2024/13102

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Olay tarihinde katılan ...'nun idaresindeki aracı ile evinin yanına geldiği sırada 07 ... plaka sayılı araç sürücüsü olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen Savaş Karan'ın katılanın aracının önünü kestiği, bahse konu araçta bulunan sanık ...'in de araçtan inerek katılana vurmaya başladığı,

ayrıca katılanın aracına tekme ile vurarak ve taş atarak camlarını kırdığı olayda, sanığın kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 151/1 maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12.10.2010 olan suç tarihinden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,