Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7018 K.2024/13194

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. Tebliğnamede her ne kadar sanık ...’nın ismi belirtilmiş ise de, sanık ... ve katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, bu kararın Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/833 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği ve bu karara yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı,

katılan sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2015/498 E., 2016/742 K. sayılı kararı ile mahkumiyetlerine karar verilerek dosyadan el çekilmiş olduğu anlaşılmakla, istisnai haller (uyarlama yargılaması v.b.) dışında mahkemece kararlarda sonradan bir değişiklik yapılması mümkün bulunmadığından, mahkemenin dosyayı yeniden ele alarak verdiği 18.09.2019 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede.

1- Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a yönelik iş yerinde ve karakolda gerçekleşen eylemleri sebebiyle kasten yaralama (iki kez) ve mala zarar verme ile katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde.

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından,

katılan sanık ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye kısmen uygun olarak REDDİNE, 2- Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve katılan sanık ... hakkında katılan sanıklar ... ve ...’ya yönelik hakaret suçlarından kurulan beraat, katılan sanık ... hakkında katılan sanıklar ... ve ...’ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde.

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’ın iş yeri dokunulmazlığını ihlal ettiği ve katılan sanık ... hakkında katılan sanıklar ... ve ...’ya yönelik hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada ve katılan sanık ...’ın katılan sanıklar ... ve ...’yı BTM ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, katılan sanık ... ve ...'ın eylemlerinin TCK’nın 116/2, 119/1-c ve 125/1,

43/2-1. maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve hakaret ile katılan sanık ...’ın diğer eyleminin ise TCK’nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre;

aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, katılan sanık ... ve ... bakımından (beraat kararına yönelik) 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan 12.11.2015 günlü sorgu ve diğer katılan sanık ... bakımından (mahkûmiyet kararında yönelik) ise zamanaşımını kesen son işlem olan 02.06.2016 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından,

Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/498 E., 2016/742 K. sayılı kararına yönelik katılan sanıklar Ahmetcan ve Mensur müdafii ile katılan sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görülmekle hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak katılan sanıklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak DÜŞMESİNE, dava dosyasının,