Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/16228 E. , 2026/5356 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/140 E., 2025/480 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Eskişehir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin,18.07.2025 tarihli ve 2025/140 Esas, 2025/480 Karar sayılı kararının sanık tarafından tem
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/16228 E. , 2026/5356 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/140 E., 2025/480 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Eskişehir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin,18.07.2025 tarihli ve 2025/140 Esas, 2025/480 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, yokluklarında verilen kararların, katılanın kovuşturma aşamasında en son bildirdikleri adresten farklı olan adreslerine yapılmasına ilişkin tebliğ işleminin usulüne uygun olmaması karşısında; gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin katılana usulüne uygun olarak (Öncelikle bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge, sunarsa katılanların temyiz dilekçesi de eklendikten ve temyiz istemi konusunda ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Eskişehir 10. Asliye Ceza Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü sanık temyiz etmiştir. Ön incelemede, yoklukta verilen kararların katılanlara, kovuşturmada en son bildirdikleri adresler yerine farklı adreslere tebliğ edildiği ve bu tebliğ işlemlerinin usulüne uygun olmadığı saptanmıştır.
Hukuki İlke: Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesindeki iki aşamalı yöntem gereği önce bilinen en son adrese 21/1. maddeye göre normal tebligat çıkarılmalı; tebligat iade edilirse 21/2. madde uyarınca adres kayıt sistemindeki adrese, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Yönetmeliğin 16/2. maddelerine uygun şerh düşülerek tebliğ yapılmalıdır. Bu sıra izlenmeden yapılan tebliğ usulsüzdür.
Uygulama Sonucu: Daire, gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin katılanlara usulüne uygun biçimde tebliği, tebliğ belgeleri ile varsa katılan temyiz dilekçelerinin eklenmesi ve ek Tebliğname düzenlenmesi sonrasında incelenmek üzere dosyanın mahalline iadesine oy birliğiyle karar vermiştir.
Dava Strateji Notu: MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu 21/2 şerhiyle çıkarılan tebligat, bilinen son adres aşaması atlanmışsa geçersizdir; hükümlü vekili infaz aşamasına geçilmiş dosyalarda dahi bu sıralama hatasını göstererek kararın henüz usulünce kesinleşmediğini ve temyiz süresinin işlemediğini savunabilir.