Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/16603 K.2026/2178

Başsavcılığının 25.12.2025 tarihli ve ... sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, Kayden 06.11.1998 doğumlu olan ve suçun işlendiği 26.01.2015 tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde öngürülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca asli zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 8 yıl olduğu, Suça sürüklenen çocuğun 04.11.2016 tarihinde sorgusu yapılarak zamanaşımı süresinin kesildiği,

5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin sorgu tarihinden itibaren yeniden işlemeye başladığı, bu tarihten sonra dava zamaşımı süresini kesen başkaca bir işlemin bulunmadığı, Bu haliyle, suça sürüklenen çocuğun sorguya çekildiği 04.11.2016 tarihinden mahkumiyet kararlarının verildiği 15.03.2023 tarihine kadar 5 yıl 4 ay olan olağan zamanaşımı ve suç tarihi olan 26.01.2015 tarihinden15.03.2023 tarihine kadarki süreçte olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlandığı anlaşıldığından,

5237 sayılı Kanun'un 66/2, 66/1-e ve 67/4. madde ve fıkraları gereğince davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, Kabule göre de, 1- Kayden 06.11.1998 doğumlu olup, suçun işlendiği 26.01.2015 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim uygulanmamasında, 2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 esas,

2018/554 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20... . maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında, 3- 5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan,

"Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesinde, 4- İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte denetim süresinin 3 yıl olarak belirlenmesi gerektiği halde 5 yıl olarak belirlenmesinde,

isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde.

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan hükümlünün eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık olağan (aslî) zamanaşımının;

inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın sorgu tarihi olan 01.04.2017 tarihinden 15.03.2023 olan karar tarihine kadar dolduğu ve bu iki tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir işlem bunlunmadığı gözetilmeden, hükümlü hakkındaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. Hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde.

A) Kayden 06.11.1998 doğumlu olup, suçun işlendiği 26.01.2015 tarihinde onsekiz yaşını doldurmamış olan hükümlü hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmaksızın fazla cezaya hükmolunması, B) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20... . maddeleri uyarınca;

fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan hükümlünün işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, C) Suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden kanun yararına bozma isteminin, gerekçe bölümünün 1 No.lu bendinde açıklanan nedenle KABULÜNE, ....

Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2016/587 Esas, 2023/400 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın kaldırılmasına,

verilen kararın niteliği itibarıyla (4) No.lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, hırsızlık suçu yönünden kanun yararına bozma isteminin, gerekçe bölümünün 2 No.lu bendinde açıklanan nedenlerle KABULÜNE, ...