Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/2700 E. , 2025/7032 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2005/818 E., 2006/30 K. SUÇ : Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (Karşılıksız yararlanma) KARAR : Hükümlü hakkındaki erteli para cezasına ilişkin hükmün ortadan kaldırılması KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adal
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/2700 E. , 2025/7032 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2005/818 E., 2006/30 K. SUÇ : Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (Karşılıksız yararlanma) KARAR : Hükümlü hakkındaki erteli para cezasına ilişkin hükmün ortadan kaldırılması KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11298 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, hüküm tarihinden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesinde "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisi...hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." şeklindeki düzenleme nazara alındığında mahkemesince uyarlama yapılması gerekeceği, anılan Kanun'un yürürlük tarihinin 05/07/2012 olduğu, mahkûmiyetine konu suçun ise bu kanunun yürürlük tarihinden önce 03/05/2005 tarihinde işlendiği ve sanığın kaçak kullandığı elektrik borcunu ödemesi nedeniyle Mahkemesince cezasından indirim de yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlü ... hakkında, Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2006 tarihli ve 2005/818 Esas, 2006/30 Karar sayılı kararı ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/ilk, 522/1, 523, 59 ve 647 sayılı Kanun’un 4-6. maddeleri gereğince erteli 192,00 YTL adlî para cezası ile mahkûmiyete hükmedildiği ve bu hükmün temyiz edilmeden 02.02.2006 tarihinde kesinleştiği, bilahare hükümlünün 30.10.2023 tarihli dilekçe ile anılan hükmü de içeren adlî sicil kaydının silinmesini talep etmesi üzerine Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli ek kararı ile “Hükümlü hakkındaki erteli para cezasına ilişkin hükmün ortadan kaldırılmasına” karar verildiği anlaşılmış ise de; atılı suçun elektrik enerjisi hırsızlığına ilişkin olması nedeniyle hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkemesince uyarlama yapılması gerekeceği, karşılıksız yararlanma olarak 5237 sayılı TCK’nın 163/3. maddesi kapsamına alınan suçun, 6352 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması ve dosya kapsamına göre zararı tazmin ettiği anlaşılan hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2005/818 Esas, 2006/30 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223/4-a maddesi uyarınca hükümlü hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.