Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/341 K.2025/10379

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık ...'ın gündüz vakti katılanın kilitli aracını çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b madesinde yer alan hırsızlık, sanıklar ... ve ...'ın suça konu aracı ... 'den alarak sanık ...'nin iş yerinde parçalara ayırmaları eylemlerinin aynı Kanun'un 165/1 maddesinde yer alan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu,

bu suçlar için öngörülen cezalarının üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, ilk hükmün verildiği 11.04.2016 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 18.09.2024 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,