Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4026 K.2025/8178)

Başsavcılığının 05.03.2025 tarihli ve KYB-2025/16708 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 86/2, 125/1 ve 106/2-a maddeleri uyarınca mala zarar verme, hakaret, basit yaralama ve silahla tehdit suçlarından kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden silahla tehdit suçundan beraatine, incelemeye konu mala zarar verme ve basit yaralama suçlarından ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle,

mala zarar verme ve basit yaralama suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı,

bu hâli ile uzlaşmaya tabi mala zarar verme ve basit yaralama suçları yönünden 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, hükümlü ... hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a, 125/1, 86/2 ve 151/1 maddeleri uyarınca silahla tehdit, hakaret, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı,

yapılan yargılama neticesinde hükümlünün silahla tehdit ve hakaret suçlarından beraatine, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından ise cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, hükümlü hakkında silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, kasten yaralama ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulanma olanağının kalmadığı,

bu hâli ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçları yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR