Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5755 K.2025/8588

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6.maddenin 1. fıkrasının (d) bendi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dairemizin 11.02.2019 tarihli bozma ilâmından önce verilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 27.10.2014 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezanın 6 ay 20 gün olduğu,

hırsızlık suçundan ise aynı Kanun'un 142/1-b, 35, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası olduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan sonuç cezanın bozma ilâmı sonrasında yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan maddeler uygulandıktan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan yeni cezanın önceki hükümde verilen 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği halde, uygulamada yapılan hatadan ötürü önceki hükmün aleyhe temyiz edilmediğinden bahisle, 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 119/1-c,

31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca yanlış hesap da yapılarak 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hakkın korunduğu belirtilerek suça sürüklenen çocuğun 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinin ardından bu hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

yine hırsızlık suçunda ise, aynı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilerek önceki hükümde verilen 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği halde, uygulamada yapılan hatadan ötürü önceki hükmün aleyhe temyiz edilmediğinden bahisle kazanılmış hakkın korunduğu belirtilerek suça sürüklenen çocuğun 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinin ardından bu hapis cezasının 6.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezasının, 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 6 ay 20 gün hapis cezasının 4.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sırasıyla 6.000,00 TL ve 4.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezasının, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden;