Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6550 K.2025/14007

Başsavcılığının 25.04.2025 tarihli ve KYB-2025/49352 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, 1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında üzerilerine yüklenen işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 116/2 ve 119/1-c maddelerinin uygulanması neticesinde tayin olunan 300 gün adli para cezası üzerinden, anılan Kanun'un 35/1 maddesince 3/4 oranında indirim yapıldığında 75 gün adli para cezası belirlenmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 90 gün adli para cezası belirlenmesini takiben, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sonucunda,

neticeten 50 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 60 gün adli para cezası tayin edilerek aynı Kanun'un 52/2 maddesi gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.200,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilerek fazla ceza tayin edilmesinde, Kabule göre de, 2-Suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c, 35 ve 31/3 maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre,

aynı kanunun 66/1-e ve 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl ve 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin 27/02/2016 olan ilk mahkumiyet tarihinden 27/01/2022 olan ikinci mahkumiyet tarihine kadar dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

07.11.2014 günü gündüz vakti sayılan saat 06.15 sıralarında 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ün şikâyetçiye ait yol kenarında bulunan zeytin alım satım dükkanına girmek maksadıyla arka kısımda bulunan brandanın bir kısmını yırttıkları, suça sürüklenen çocuk ...' pense ile bu brandanın altında bulunan demir muhafazaları zorladığı,

bu esnada çevreden gelen sesler üzerine olay yerine gelmiş oldukları bisikletleri de alamadan arka taraftan kaçarak uzaklaştıkları olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c, 35 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık aslî (olağan) zamanaşımı süresinin 27.05.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihinden 27.01.2022 olan ikinci mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu gözetilmeden,

suça sürüklenen çocuklar hakkındaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Akhisar

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/949 E., 2022/93 Karar sayılı verilmekle kesin nitelikte olan kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının, aynı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezaların kaldırılmasına,