Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/8006 K.2025/22919

Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin kararlara karşı, 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesinin. "272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır.

272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir.

İstinaf ve temyiz yolunda karar ve hüküm, usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden incelenir." şeklindeki hükmü ve 7499 sayılı Kanun'un gerekçesinde "Düzenlemeyle, istinaf incelemesi akabinde bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümlerinin uygulanacağı kabul edilmektedir.

Buna göre, bölge adliye mahkemesi tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlan bakımından temyiz edilebilirlik değerlendirmesi 286 ncı madde uyarınca yapılacaktır.

Temyiz edilemez nitelikteki hükümlere ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları temyiz edilemeyecek, temyiz edilebilir nitelikteki hükümlere ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ise ilgililer tarafından temyiz edilebilecektir." şeklinde yer alan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

her ne kadar madde metnindeki "...hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir." şeklindeki hükmün, bölge adliye mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının temyiz olanağının bulunmasının, bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi sıfatı ile karar vermesi şartına bağlanmış olduğu sonucunu doğurduğuna ilişkin yorumlanması mümkün ise de;

anılan madde metni ve bu maddede 7499 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin gerekçesindeki bilhassa "...istinaf incelemesi akabinde bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümlerinin uygulanacağı kabul edilmektedir. Buna göre, bölge adliye mahkemesi tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bakımından temyiz edilebilirlik değerlendirmesi 286 ncı madde uyarınca yapılacaktır." açıklaması dikkate alındığında.

Tebliğname'deki, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının yalnızca ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilmesi hâlinde temyiz yasa yoluna tabi olduğuna dair düşünceye iştirak edilmemekle birlikte, incelemeye konu dosyada, Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/202 Esas,

2022/1245 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından sırasıyla erteli 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının " ....suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından mahkûmiyetine ilişkin kurulan hükümden (A) ve (B) kısımlarında TCK'nın 62/1 maddesi gereği takdiri indirimin uygulandığı bentlerden sonra gelen bentler tamamen çıkartılarak, yerlerine;

suça sürüklenen çocuğun daha önceden kasıtlı suçtan mahkum edilmemiş olması, yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle pişmanlığı nazara alındığında yeniden suç işlemekten çekineceği hususunda ilk derece mahkemesinde olumlu kanaate varılmış olması, suçun işlenmesiyle oluşan maddi zararın giderilmesi, suça sürüklenen çocuğun hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına rızasının bulunması nazara alınarak 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına," şeklinde düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesine,