Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/2506 K.2026/5410

Başsavcılığının 21.01.2026 tarihli ve KYB-2026/1967 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Yargıtay

18. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/6271 esas, 2019/12871 karar sayılı emsal ilâmında da belirtildiği üzere, hırsızlık suçundan adı geçen suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmiş olması karşısında; adı geçen suça sürüklenen çocuk ve inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... haklarında hırsızlık suçu ile birlikte işlendiği iddia edilen mala zarar verme suçu yönünden mahallinde sirayet ettirilmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, Adana

4. Çocuk Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2019/283 esas, 2020/78 sayılı kararının nitelikli hırsızlık suçu yönünden suça sürüklenen çocuk tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 06.09.2023 tarihli ve 2023/2279 esas, 2023/1930 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama neticesinde suça sürüklenen çocuğun Adana

4. Çocuk Mahkemesinin 09.07.2024 tarihli ve 2023/439 esas, 2024/442 sayılı kararı ile beraatine hükmedildiği, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 03.07.2014 tarihli ve 2014/12538 esas, 2014/23617 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, hırsızlık suçu ile birlikte işlendiği iddia edilen konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden de lehe bozmanın aynı durumdaki diğer sanıklara sirayet ettirilmesinin bir zorunluluk olduğu,

suça sürüklenen çocuk hakkında Mahkemesince 26.04.2024 tarihli ve 2024/120 esas, 2024/214 sayılı karar ile hükmün açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...'a sirayet ettirilmesi olanağı ortadan kalkmış olduğu anlaşılmakla, hırsızlık suçu ile birlikte işlendiği iddia edilen konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusunu oluşturan davada, hükümlü ... ve inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... hakkında, Adana

4. Çocuk Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli kararı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet kararı verildiği, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin kesin nitelikte olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ise -itirazın reddi ile- 22.06.2020 tarihinde kesinleştiği, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 13.09.2021 tarihli ve 2020/182 Esas, 2021/2244 Karar sayılı kararı ile hükümlü ... ve inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...'in atılı hırsızlık suçunu işlediklerinin sabit olup olmadığının tespiti bakımından "...mevcut raporun kesinlik içermemesi, belirtilen benzerliklerin denetime esas olacak şekilde karşılaştırılmaması ve bu durumda bilirkişi raporunu yetersiz olması karşısında.

Maddi gerçekliğin tereddüte mahal vermeyecek biçimde tespit edilebilmesi amacıyla, dosya içerisinde bulunan tüm kamera görüntülerinin üzerinde iyileştirme yapılarak, görüntülerdeki kişilerin suça sürüklenen çocuklar olup olmadıkları yönünde karşılaştırmalı değerlendirme yapılması, ayırt edici özellikleri mevcut ise belirlenmesi için uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan rapor alınarak suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Adana

4. Çocuk Mahkemesinin 14.10.2022 tarihli kararı ile hırsızlık suçundan tekrardan mahkûmiyet kararı verildiği ve bu hükümlerin de istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 06.09.2023 tarihli ve 2023/2279 Esas, 2023/1930 Karar sayılı kararı ile yine adı geçenlerin atılı hırsızlık suçunu işlediklerinin sabit olup olmadığının tespiti bakımından " ...raporlar arasında çelişki bulunması karşısında dosyanın tamamının her iki bilirkişi raporu ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi,

bu şekilde görüntülerdeki şahıslardan ikisinin suça sürüklenen çocuklar ... ve ... olup olmadıklarının tespit edilmesi ve diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin ikinci defa bozulduğu, bu ikinci bozma üzerine yapılan yargılama kapsamında aldırılan 23.05.2024 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumunca tanzim edilen rapora istinaden Adana

4. Çocuk Mahkemesince 09.07.2024 tarihli karar ile hırsızlık suçundan beraat kararları verildiği ve bu beraat kararlarının da 17.09.2024 tarihinde kesinleştiği, bu esnada hükümlü ...'ın denetim süresi içerisinde 12.05.2023 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Adana

4. Çocuk Mahkemesinin 26.04.2024 tarihli ve 2024/120 Esas, 2024/214 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 31/2, 62... /2. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla.

Her ne kadar kanun yararına bozma isteminde, istinaf merciince yapılmış olan lehe bozmanın hükümlü ...'a sirayet ettirilmesi olanağının ortadan kalkmış olduğundan bahisle hırsızlık suçu ile birlikte işlendiği iddia edilen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden hükümlünün beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 26.04.2024 tarihli karar ile hükümlünün konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilmiş ise de;

bilhassa ikinci bozma üzerine yapılan yargılama kapsamında aldırılan rapor tarihi (23.05.2024) ile bu rapora istinaden verilen beraat kararlarının verilme (09.07.2024) ve kesinleşme (17.09.2024) tarihleri dikkate alındığında; konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden yapılan hüküm açıklama yargılamasının karar tarihinden (26.04.2024) sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-e maddesi uyarınca yargılanmanın yenilenmesi sebebi olabileceği,

kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı da bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR