Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10289 K.2012/29800

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın)' tarafından kusur belirlemesi, ziynet alacağı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, kendi tazminat talebinin reddi ve kadın yararına hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (kadın)'ın tüm; davalı-davacı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların her ikisinin de çalışarak düzenli ve sabit gelire sahip olduğu; gelirlerinin birbirine yakın olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı-davalı (kadın)'ın boşanma sonucu yoksulluğa düşeceğinden söz edilemez. Bu yöne ilişkin Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulu oluşmadığından; davacı-davalı (kadın)'ın yoksulluk nafakası talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulü isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.