Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1928 K.2024/5327

Taraflar arasındaki velayetin değiştirilmesi- kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince velayetin değiştirilmesi davasının reddine, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı (baba) vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; boşanmanın üzerinden yaklaşık beş sene geçtiğini, bu süre zarfında çocuğun velayetinin anneye verilmesindeki gerekçelerin hükmünü yitirdiğini, davacının meslek olarak gemilerde ahçılık yaptığını, işi gereği uzun süreli olarak yurt dışında kaldığını, davacının bu süre içerisinde ülkesine hiç dönmediğini, bu süreçte davalının mahkeme kararıyla kurulmuş olan kişisel ilişkiye dayalı haklarını kullanamadığını, çocuğunu daha rahat koşullarda ve daha uzun süre görmek istediğini,

çocuğun yaşı icabı davacının yanında yatılı olarak kalabilecek durumunda olduğunu belirterek çocuğun velayetinin davacı babaya verilmesine, mahkeme aksi kanaatte ise davacı babanın yurt dışında olmadığı; her hafta Cuma günü 18:00 ile Pazar günü 18:00 saatleri arasında, her yıl herhangi bir ayın 1. günü 10:00 ile son günü 18:00 arasında, dini bayramların 2. günü 10:00 ile 3. günü 18:00 arasında, resmi bayramlarda saat 10:00 ile 18:00 arasında davacı baba ile kişisel ilişki kurulması talep ve dava olunmuştur.

II. CEVAP

Davalı (anne) vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde ki iddiaların haksız ve mesnetsiz olduğunu, müvekkilinin davacının yurtdışında olduğu zamanlarda annesinin telefonu ile ortak çocuğun davacı ile görüşmesi konusunda ısrarcı davransa da çocuğun davacı ile konuşmak istemediğini, hatta davacının yılın 7-8 ayı yurt dışında olduğu zaman diliminde çocuğu telefonla aradığı zamanların çok nadir olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşanmalarından sonra dava konusu ortak çocuğun davalı anne yanında yaşadığı, dosyadaki bilgi ve belgelere göre çocuğun anne yanında kalmasının çocuğun fikri ve ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı delillerin bulunmadığı,

meydana gelebilecek tehlikelerin varlığının da ispat edilemediği gerekçesiyle velayetin değiştirilmesi davasının reddine, ortak çocuğun yaşı, psiko-sosyal gelişimine yönelik menfaat ve ihtiyaçları gözetilerek ve sosyal inceleme raporu da dikkate alınarak baba ve çocuk arasında uygun süre ile kişisel ilişki düzenlenmesine, baba ile çocuk arasında;

her ayın 2. ve 4. haftası pazar günleri sabah saat 10:00 ile akşamı saat 17:00 arası, dini bayramların 2. günleri sabah saat 10:00 ile akşam saat 17.00 arası, her yıl babalar günü sabah saat 10:00 ile akşam saat 17:00 arası, çocuğun doğum günü olan 24 Şubat tarihinde sabah saat 10:00 ile akşam saat 17:00 arası yatılı olmayacak şekilde, her yıl Haziran ayının 3. haftası cumartesi gününden 4. haftası cumartesi gününe kadar, Temmuz ayının 3. haftası cumartesi gününden 4. haftası cumartesi gününe kadar,

Ağustos ayının 3. haftası cumartesi gününden 4. haftası cumartesi gününe kadar davacı baba yanında kalacak şekilde kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı baba istinaf dilekçesinde özetle ;çocuğun hafta sonları da yatılı kalması gerektiğini belirterek velâyet ve kişisel ilişki yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı anne istinaf dilekçesinde özetle; babanın çocukla ilgilenmediğini, çocuğa fikrinin sorulmadığını, raporun tek taraflı olduğunu belirterek davanın kısmen kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller, alınan sosyal inceleme raporu, İlk Derece Mahkemesince verilen karar ve karar gerekçesi, tarafların istinaf nedenleri birlikte değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesince davacı babanın, velâyetin değiştirilmesi talebinin reddinin, baba ile küçük arasında yeniden kurulan kişisel ilişkinin düzenlenmesine ilişkin karar ve karar gerekçesinin, davalı vekilinin de, çocuk ile baba arasında yeniden kurulan kişisel ilişkinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek tarafların istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı baba temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; velayet ve kişisel ilişkinin yatılı olmaması yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık velâyetin değiştirilmesi talebine yönelik temyizin nitelik itibariyle temyizen incelenemeyecek kararlardan olup kişisel ilişki süresinin yeniden düzenlenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 721 sayılı Kanun’un 182 nci maddesi, 323 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,