Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2942 K.2025/5994

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından kendi davasının reddi, vekalet ücreti ve yargılama giderleri, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve miktarı ile erkeğin reddedilen tazminat talepleri yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı- karşı davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davacı- karşı davalı ... vekili Avukat .... geldi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince, karşılıklı açılan boşanma davasında, tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı- karşı davalı kadının tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, her iki tarafın istinafı üzerine incelemeyi yapan Bölge Adliye Mahkemesince, kadının istinaf başvurusunun kabulü ile boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun tespiti ile erkeğin açtığı karşı boşanma davası reddedilmiş, kusursuz olan kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilerek davalı karşı davacı erkeğin tüm istinaf talepleri ise esastan reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- karşı davacı erkek tarafından, "kendi davasının reddi, bu davada hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderleri, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve miktarı ile erkeğin reddedilen tazminat talepleri" yönünden temyiz edilmiştir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince "her iki boşanma davasının kabulüne dair" verilen hüküm, erkek tarafından kusur ve reddedilen tazminat talepleri yönünden; kadın tarafından ise sadece erkeğin davasının kabulü, kusur ve reddedilen tazminat talepleri yönünden istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu tespit edilerek karşı davanın reddine ve haklılık durumuna göre vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmiş ise de taraflarca kadının davasında verilen boşanma hükmü istinaf kapsamı dışında bırakılmak suretiyle kesinleştiğinden, erkeğin boşanma talebinin konusuz hale geldiği de görülmektedir.

Bu durumda erkeğin boşanma talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesis edilmesi gerekirken davanın esasına girilerek ret kararı verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.