Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/26617 K.2013/21540 (2013-10-11)

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca ihbar öneli kullanılmak suretiyle feshedildiğini, kıdem tazminatının TİS'de öngörülen para ve parayla ölçülebilen ek menfaatlerin hesaplamaya dahil edilmemesi nedeniyle eksik ödendiğini ayrıca işverence hesaplanan kıdem tazminatının taksitler halinde ödenmesinden dolayıda hak kaybına uğradığını iddia ederek taksitler halinde yapılan ödemelerin öncelikle ödendikleri tarihe kadar geçen süre için işlemiş faize mahsup edilerek bakiye kıdem tazminatı miktarlarının belirlenmesini ve buna göre fark kıdem tazminatına hükmolunmasını istemiştir.

Davalı işveren davacının tüm kanuni haklarının ödendiğini, bakiye fark kıdem tazminatı talebinin hukuki dayanağı olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaya göre davacının belirlenen fark kıdem tazminatı alacağına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İddia, savunma ve dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca ihbar öneli kullandırılmak suretiyle feshedildiği, davacının işverence hesaplanan kıdem tazminatı alacağının taksitler halinde ödendiği tartışmasızdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem tazminatı alacağının tespitinde işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde öngörülen para ve parayla ölçülen ek menfaatlerin nazara alınmasının gerekip gerekmediğine ilişkindir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun geçici 6. maddesi gereğince yürürlükte olan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinin 13. fıkrası hükmüne göre kıdem tazminatının hesabında işçiye sağlanmış olan para ve parayla ölçülebilen akdi ve kanuni menfaatlerin gözönünde tutulması gerekmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının işverence kıdem tazminatının hesabında TİS'den kaynaklanan ek menfaatlerin hesaplamaya dahil edilmediği, dolayısıyla kıdem tazminatının eksik ödendiği, davacının fark kıdem tazminatı talep etme hakkının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan fark kıdem tazminatına hükmolunmuş ise de bilirkişinin davacının ek menfaatleri nazara alarak hesapladığı toplam kıdem tazminatı miktarına dava tarihine kadar işlemiş olan faiz ilave edilerek tespit edilen kıdem tazminatından işverence ödenen miktar düşülerek fark kıdem tazminatının belirlendiği görülmüştür.

Oysa ki, davacı taksitler halinde yapılan ödemelerin öncelikle ödendikleri tarihe kadar geçen süre için işlemiş faize mahsup edilerek bakiye kıdem tazminatı miktarının belirlenmesini talep ettiğine göre; davacının ek menfaatler dahil edilmek suretiyle tespit edilen gerçek kıdem tazminatı alacağının ilk taksitin ödendiği tarihe kadar hesaplanacak işlemiş faizinin ilk taksit miktarından mahsup edilmesi ve ödenenden kalan miktarın kıdem tazminatı alacağından düşülmesi,

bu işlem yapılarak belirlenecek bakiye kıdem tazminatı miktarının ikinci taksitin ödendiği tarihe kadar işlemiş faizi hesaplanıp ikinci taksitten mahsup edilerek kalan ödeme miktarının bakiye kıdem tazminatından düşülmesi ve bu şekilde işlemler tekrar edilerek fark kıdem tazminatı alacağının belirlenmesi gerektiğinden bilirkişi raporundaki hesaplama yöntemi doğru olmamıştır.

Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde yapılacak hesaplamayla davacının fark kıdem tazminatının tespiti gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hatalı hesaplamaya değer verilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.