Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/15791 K.2014/17205

Tebliğname No : 2014/105879 Kanun Yararına Bozma Mahkemesi : Tunceli Ağır Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 19.11.2013 Esas Karar No : 2013/73 - 2013/61 Kasten yaralama suçundan sanık Y..

E..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1-3-e, 87/1-son, 29 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı Kanun'un 53/2. maddesi delaleti ile 53/1-a- b- d- e bentlerinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına,

yine aynı Kanun'un 53/3. maddesi delaleti ile 53/1-c bendinde belirtilen alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyılığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına dair, Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 04/04/2007 tarihli ve 2006/66 Esas, 2007/34 sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine hükmün onanmasına ilişkin, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13/10/2008 tarihli ve 2007/9182 Esas, 2008/6859 sayılı kararı ile kesinleşerek infaza verilmesini müteakip, hükümlünün memnu haklarının iadesini talep etmesi üzerine talep konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair,

aynı Mahkemenin 19/11/2013 tarihli ve 2013/73 esas, 2013/61 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 11.03.2014 tarih ve 2013/4723-17664 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.04.2014 tarih ve 2014/105879 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede.

Hükümlünün kamu görevi alacağından bahisle memnu haklarının iadesini talep ettiği nazara alındığında, konuyla ilgili 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48/A-5 maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile;

kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma,

suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkum olmamak. " şeklindeki hüküm gereğince memurluğa alınacaklarda aranan şartlar arasında kasıtlı suçlardan belirli sürelerin üzerinde ve belirli suçlardan mahkum olmama koşulunun arandığı ve buna göre 657 sayılı Kanun gereğince memur olabilmek için sayılan suçlardan mahkum olanların 5352 sayılı Kanun'un 13/A maddesi gereğince yasaklanmış hakların geri verilmesi kararı almalarının gerektiği, uygulamaya yönelik Danıştay 1. Dairesinin 13/03/2006 tarihli ve 2005/1290 esas, 2006/298 sayılı kararında da aynı belirlemenin yapıldığı,

yasaklanmış hakların geri verilmesinin koşullarının karar tarihinde yürürlükte bulunan 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A-l. maddesinde düzenlenerek "1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkumiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için.

Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkum olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması, gerekir" şeklinde koşullara tabi tutulduğu, anılan koşullar dikkate alındığında hükümlünün 25/01/2011 tarihinde şartlı tahliye edilerek 09/02/2012 tarihi itibariyle bihakkın tahliye tarihinin dolduğu,

dolayısıyla cezasının infaz edildiği tarihten kararın verildiği tarihe kadar kanunun öngördüğü üç yıllık süre geçmediğinden yasaklanmış hakların geri verilmesi söz konusu olamayacağından mahkemesince talebin reddine karar verilmesi gerekirken talep konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden.