Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/3503 K.2023/4511

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2020/99 Esas, 2020/261 sayılı kararının, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz incelemesine konu Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli ve 2016/294 Esas, 2019/253 Karar sayılı gerekçeli kararın, hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...'nun müdafiine tebliğ edildiği, söz konusu müdafinin istinaf isteminde bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli 2019/573 Esas 2022/119 sayılı Kararında belirtildiği üzere, kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekli olması ve sanık ...'na anılan gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi nedeniyle sanığın da istinaf isteminde bulunmadığı anlaşılmakla;

Aralarındaki irtibat (5271 sayılı CMK. madde 8) nedeniyle birlikte görülen her suça ilişkin hükümlerin bağımsızlığını koruduğunda kuşku bulunmamasına, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlerin kanun yolunun, kural olarak temyiz değil istinaf olarak belirlenmesine (5271 sayılı CMK.madde 272/1), kararı hem maddi hem de hukuki yönden denetlemekle görevli Bölge Adliye Mahkemesine etkin başvuru hakkının temini bakımından, İlk Derece Mahkemesince verilen her hükmün öncelikle Bölge Adliye Mahkemesince denetlenmesi gerektiği gözetilerek;

Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli ve 2016/294 Esas, 2019/253 Karar sayılı gerekçeli kararının sanık ...'na tebliğ edilerek, istinaf isteminde bulunması durumunda sanık hakkında kurulan hükümlerin öncelikle CMK'nın 272/1 inci maddesi kapsamında Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirilip bir karar verilmesi, buna ilişkin evrakın dava dosyasına eklenmesi ve akabinde temyiz isteminde de bulunulması halinde ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

... ... ... ... ...