Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2024/1313 K.2024/7793

Kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2024 tarihli ve 16-2019/125661 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ve süreye tabi olmayan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle CMK'nın 286 ncı maddesine eklenen 3 üncü fıkra ve aynı Kanuna eklenen geçici 5 inci maddeye göre sanık tarafından hükmün süresi içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Yargıtay ilâm içeriğinden ise, temyiz dilekçesinin temyiz sebebini içermemesi sebebiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraznamesinde özetle.

İtirazın konusu temyiz sebeplerinin bildirilmesi zorunluluğu nedeniyle, hukuki sebep gösterilmeden süresi içinde yapılmış temyizin varlığı halinde CMK'nın 295/1 incimaddesindeki yedi günlük sürenin sanığa ihtarının zorunlu olup olmadığına dairdir. .... temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması kanun tarafından öngörülme, haklı bir sebebe dayanma ve ölçülülük ilkesine aykırı olmama koşullarına bağlıdır.

Anayasamızın 36 ncı maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkı da bu anlamda mutlak olmayıp sınırlamalara konu olabilir. Ancak ölçülülük ilkesi uyarınca sınırlamaların mahkemeye erişimi imkânsız hâle getirmemesi ya da aşırı derecede zorlaştırmaması da gerekir.

Temyiz isteminin reddi, temyiz edenin mahkemeye erişim hakkına karşı ağır bir müdahale olduğundan, mahkemelerin veya Yargıtay'ın birtakım imkan ya da tedbirleri devreye sokarak bu ağır müdahaleyi dengelemesi gerekmektedir.

Temyizin incelenebilmesi için CMK'nın 294 üncü maddesi gereğince hukuki sebeplere dayanması gerektiğinin, eğer temyiz dilekçesinde bu sebepler yer almıyorsa CMK'nın 295/1 inci maddesinde yazılı olduğu şekilde temyiz süresinin bitiminden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini içeren ek dilekçenin verilmesi gerektiğinin temyiz hakkına sahip olanlara ihtar edilmesinin bu ağır müdahaleyi dengeleyebilecek tedbirlerden olduğu kabul edilmelidir.

Bu ihtarat mahkemesince yapılmamışsa Yargıtay tarafından yapılması sağlanıp temyiz edenin süresi içinde temyiz sebeplerini içeren ek dilekçe verip vermediğine göre hukuki durumunun tayini gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 30.03.2022 tarih ve 2019/9.MD-468 Esas, 2022/216 sayılı Kararı, 12.01.2022 tarih ve 2019/9.MD-470 Esas, 2022/1 sayılı Kararlarında CMK'nın 295 inci maddesinde yer alan yedi günlük süreye ilişkin ihtaratın zorunlu olduğuna karar vermiştir. somut olay incelendiğinde.

Verildiği tarih itibariyle kesin olan esastan red kararı hakkında sanığa başvurulacak kanun yolu, süresi, şekli gibi hususlarda bir ihtarda bulunulmasının söz konusu olmadığı, ancak 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle CMK'nın 286 ncı maddesine eklenen 3 üncü fıkra ve aynı yasaya eklenen geçici 5 inci maddeye göre sanık tarafından hükmün süresi içinde temyiz edildiği,

temyiz imkanı verilmesi üzerine sanığın verdiği dilekçede bu imkandan yararlanmak istediğini beyan ettiği, ancak CMK'nın 294 üncü maddesi gereğince bildirilmesi gereken temyiz sebeplerinin dilekçede yer almadığı, bu nedenle sanığa CMK'nın 295 inci maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilip bunun sonucunda süresi içinde temyiz sebeplerini içeren bir dilekçe verilip verilmemesine göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine,

bu ihtar yapılmadan CMK'nın 298 inci maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu düşüncesine varılmıştır. Anılan sebeplerle; red ilâmının kaldırılmasına sanığa CMK'nın 295 inci maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine, aksi takdirde temyiz isteminin reddedilebielceğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle CMK'nın 286 ncı maddesine eklenen 3 üncü fıkra ve aynı yasaya eklenen geçici 5 inci maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi olan hükme karşı 15 günlük yasal süresi içinde 28.10.2019 tarihli dilekçe ile karara karşı temyiz kanun yoluna başvurduğu,

ancak verdiği dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşılan sanığa, verildiği tarih itibariyle Bölge Adliye Mahkemesinin kesin olan esastan red kararında temyize ilişkin başvurulacak kanun yolu, süresi, şekli gibi hususlarda bir ihtarda bulunulmasının ve tebligat yapma yükümlülüğünün bulunmaması, sanığın 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanundan kaynaklanan temyiz hakkını kullanması ve ilgili yasada temyiz dilekçesinin gerekçesiz olabileceğine yönelik bir hüküm bulunmayıp 5271 sayılı CMK'nın 295 inci maddedeki genel hükümlere tabi olması,

CMK'nın 294 üncü maddesi gereğince bildirilmesi gereken temyiz sebeplerinin dilekçede yer almadığı anlaşıldığından gerekçeli istinaf mahkemesi kararının sanığa usulüne uygun şekilde tebliğinde zorunluluk bulunmaması nedeniyle dairemizce verilen red kararında isabetsizlik görülmemekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR