Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2024/1314 K.2024/12214

Kanun’un 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2024 tarihli ve 16 - 2019/117496 sayılı itiraz başvurusu.

“Verildiği tarih itibariyle kesin olan esastan red kararı hakkında sanığa başvurulacak kanun yolu, süresi, şekli gibi hususlarda bir ihtarda bulunulmasının söz konusu olmadığı, ancak 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle CMK'nın 286 ncı maddesine eklenen 3 üncü fıkra ve aynı yasaya eklenen geçici 5 inci maddeye göre sanık müdafisi tarafından hükmün süresi içinde temyiz edildiği,

temyiz imkanı verilmesi üzerine sanık müdafisinin verdiği dilekçede bu imkandan yararlanmak istediğini beyan ettiği, ancak CMK'nın 294 üncü maddesi gereğince bildirilmesi gereken temyiz sebeplerinin dilekçede yer almadığı, bu nedenle sanığa CMK'nın 295 inci maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilip bunun sonucunda süresi içinde temyiz sebeplerini içeren bir dilekçe verilip verilmemesine göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine,

bu ihtar yapılmadan CMK'nın 298 inci maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu”na ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun’un 295 inci maddesinde düzenlenen temyiz gerekçesi/nedeni bildirme için verilen yedi günlük sürenin, hak düşürücü niteliğine ilişkin sonuçlarının incelemeye konu kararda ya da bu kararın tebliğine dair mazbatada açık ve anlaşılır biçimde gösterilmemesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2021/17761 Esas, 2023/9095 Karar sayılı ret ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2018/2618 Esas, 2019/246 sayılı Kararında sanık müdafiince belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şırnak