Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2024/1512 K.2024/6984

Kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.01.2024 tarihli ve KD-2023/134891 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu özetle.

Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararında ve kararın zorunlu müdafine tebliğine dair e-tebligat belgesinde, kanun yolu olarak temyizin şekli, süresi, başvuru mercii ya da mercileri yanında, temyiz dilekçesinin sebep içermemesi halinde temyiz süresinin bitiminden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz sebeplerini içeren ek bir dilekçenin verilmesi gerektiğinin bildirilmediğine, ancak sanık müdafii tarafından 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesi gereğince temyiz sebepleri içermeyen dilekçe ile hükmün süresi içinde temyiz edildiğine,

bu nedenle sanık müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilip, bunun sonucunda süresi içinde temyiz sebeplerini içeren bir dilekçe verilip verilmemesine göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine, bu ihtar yapılmadan 5271 sayılI Kanun'un 298 inci maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 06.06.2023 tarihli ve 2021/18534 Esas, 2023/3970 sayılı Kararının kaldırılarak, sanık müdafine 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine, aksi takdirde temyiz isteminin reddedilebileceğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün esastan reddine ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2018/2100 Esas, 2019/473 sayılı Karara karşı sanık müdafinin kanunî süre içerisinde 17.04.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen kanunî süreler içerisinde veya inceleme tarihine kadar temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçelerini sunmadığı anlaşılmakla.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.02.2022 tarih 2019/16-573 Esas ve 2022/119 sayılı Kararında açıklandığı üzere, verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan ve gerekçeli temyiz talebinde bulunmayan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay

3. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2021/18534 Esas, 2023/3970 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ilâmın KALDIRILMASINA, sanık hakkındaki infazın durdurulması ile TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı takdirde DERHAL SALIVERİLMESİNİN sağlanması için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına,