Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/2474 K.2025/6075

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı şirket tarafından 16.09.2012 tarihinde yapılan kontrollerde kaçak kullanıldığı gerekçesi ile işlem yapılarak 28.326,00 TL fatura çıkartıldığını, cebri icra tehdidi altında bir kısmını peşin olmak üzere davalı şirketle taksitlendirme sözleşmesi yaptığını, kaçak elektrik kullanmadığını, kaçak elektrik kullansa bile Yönetmeliğe aykırı bir şekilde gün sayısının fazla hesaplandığını, hesaplama yaparken en yoğun dönem olan sulama dönemlerini hesaplama yapıldığını, normal dönem tüketim hesabı yapılması gerektiğini ileri sürerek; davalı şirkete 28.326,00 TL borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; süresinde davacı tarafından faturaya itiraz edilmediğini, davanın zamanaşımına uğradığını, yapılan işlemin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.12.2014 tarihli kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacıya tahakkuk ettirilen 28.326,00 TL faturadan 7.437,96 TL borçlu olduğunun, geriye kalan 20.888,04 TL bakımından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Dairemizin 18.01.2018 tarihli ilamıyla; "...Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının sayaca haricen müdahale ile sayacın eksik kayıt yapmasına yönelik eylemi Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği gereğince kaçak elektrik kullanımı tarifi içerisinde yer aldığını, bu nedenle kaçak işleminin yapılmasının mevzuata uygun olduğunu;

geriye dönük endeks kayıtları incelenmesinde de, tüketimin tam olarak ne zaman düşmeye başladığının tespit edilemediği gerekçesiyle ihtilafsız dönem tüketim ortalaması üzerinden değerlendirme yapılamamış olduğunu, kaçak elektrik kullanımı başlangıç tarihi 24.08.2012 tarihinden önce doğru bilgi ve belgelerle tespit edilemediğinden kaçak ek tahakkuk hesaplaması yapılamamış olduğundan 7.437,96 TL kaçak elektrik tüketim bedeli hesaplayarak rapor etmiştir.

Davalı ise, rapora itirazında hiçbir araştırmaya dayanmayan, bilimsel verilerden uzak, hukuki gerekçelerle izah edilmeyecek kadar çelişkiler içeren raporu kabul etmediğini beyan etmiştir.

Bu durumda, Mahkemece, dosyanın; önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden davalı kurumun davacı taraftan isteyebileceği elektrik bedelinin, davalının bilirkişi raporuna itirazlarının da karşılandığı denetime elverişli, somut verilere dayalı, gerekçeli yeni bir rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında yazılı tarih ve sayılı kararıyla; yeniden bilirkişi raporu alınarak, davanın kısmen kabulü ile davacının tahakkuk ettirilen 28.326,00 TL faturadan 18.595,67 TL borçlu olduğunun, geriye kalan 9.730,33 TL bakımından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının kaçak elektrik kullandığının tespit edilmiş olduğunu, buna rağmen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık kaçak elektrik kullanımının tespitine dair tutanak nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir. Temyiz edilen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınmaya elverişli olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR