Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/1265 K.2023/16360

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ertelenmesine 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin, şikâyetçinin şikayetinden vazgeçmesi karşısında 5271 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, olay günü babası olan şikâyetçi ile aralarında başlayan tartışmada; hakarette bulunduğu iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinde düzenlenen hakaret suçunun takibinin şikâyete bağlı olması, şikâyetçinin 20.03.2015 tarihli duruşmada şikâyetinden vazgeçmesi ve sanığın da 21.06.2015 tarihli savunmasında şikâyetten vazgeçmeyi kabul ettiğini beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkraları uyarınca açılan kamu davası hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR