Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18673 K.2024/119

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca kamu davasının reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, Mahkeme tarafından eksik ve hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verildiğine, suça konu taşınmaz ile ilgili iki farklı yapı tespit ve tatil zaptının düzenlendiğine, bu nedenle sanığın cezalandırılması gerekirken davanın reddine karar verilmesinin usul ve Kanun’a aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde yapılan kontrollerde, sanığın ruhsat almaksızın suça konu taşınmaz üzerinde inşaat yaptığının tespit edildiği iddiası ile imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, Mahkemece aynı konuya ilişkin ikinci kez dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanık hakkında düzenlenen 03.04.2015 tarihli ilk yapı tatil tutanağında, "Yapı ruhsatı ile yapılan bodrum ve zemin kat üzerine ruhsata aykırı olarak 1. normal katın tamamlanarak mesken edildiği, 2. normal katta yaklaşık h: 3.50 mt. yüksekliğinde çelik konströksiyondan çatısının oluşturulduğu, kalkan duvarlarının örüldüğünün" tespit edildiği,

sözü edilen ilk tutanağa dayanılarak açılan 06.07.2015 tarihli kamu davası sonucunda, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.10.2015 tarih, 2015/1129 Esas ve 2015/1496 Karar sayılı dosyası kapsamında mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, bu tarihten sonra da inşaî faaliyetlerine devam ettiği saptanan sanık hakkında belediye görevlilerince 18.01.2016 tarihli yeni bir yapı tatil zaptı düzenlendiği ve bu tutanakta, "03.04.2015 tarihli 1. fen zaptına riayet edilmeyerek inşaata devam edildiği, 2. normal katta çatı altı duvarlarının örüldüğü, dış sıvasının yapıldığı, pvc pencere doğramalarının takıldığı,

kullanıma hazır hale getirildiğinin" belirtilmesi karşısında, temyize konu bu davanın dayanağını oluşturan 18.01.2016 tarihli tutanakta belirtilen eylemlerin 06.07.2015 tarihli iddianame ile hukuki kesinti oluştuktan sonra gerçekleştirildiği ve sanığın bu eyleminin ayrı bir suç oluşturacağı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,

2. (1) numaralı bozma sebebine uyulması halinde ise; Hükümden sonra 18.05.2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun belirlenmesi sebebiyle kararda bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR