Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9830 K.2023/18239

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın şikâyetçiye hitaben söylediği sözlerin bir bütün olarak değerlendirildiğinde tehdit suçunu oluşturduğuna ve bu suçun takibinin şikâyete tabi olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü mağdurun eve giderken sanayi kavşağında üvey kardeşi olan sanığı gördüğü, sanığın kendisine el kol hareketi yapması üzerine ne söylemeye çalıştığını anlamak için yanına gittiği, "Ne söylemek istiyorsun, senin derdin nedir." sorusunu yöneltmesi üzerine sanığın kendisine hitaben "Ben babam ile kavga ettim sen bana karışmayacaksın, seni a... koyarım, sen git işine bak." şeklinde hakaret içerikli sözle karşılık verdiği iddiası ile kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği belirlenmiştir. 2.Sanık savunması ve mağdur beyanı tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın olay tarihinde mağdura yönelik söylediği iddia edilen sözün mağdurun şeref ve saygınlığını rencide etmeye yönelik olduğu anlaşılmakla suç vasfının belirlenmesinde ve mağdurun şikâyetinden vazgeçmesi, sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında, şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının “DÜŞMESİNE” yerine “DÜŞÜRÜLMESİNE” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiş, hükümde bu husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR