Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2109 K.2024/16200

Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, olay tutanağında hakarete dair ibarenin bulunmadığına, olayın tanığı olan sanığın arkadaşlarının dinlenmediği, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sözlerin söylendiği kabul edilse dahi eylemin bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağına, kabule göre de, netice cezanın 1 yıl 2 ay 17 gün olması gerektiğine yöneliktir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediği, eksik incelemeyle karar verildiğine, olay tutanağında hakarete dair bir anlatıma yer verilmediğine, 5237 sayılı Kanun'un 43/2 ve 125/4. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıda belirtilenler dışındaki diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1. Sanığın kendisine müdahale eden polis memurlarına söylediği "Yazın bunu, ben bunun için gerekeni yapayım, a.... ko....ğım." biçimindeki sözü ve tehdit içerikli söylemleri ile aktif direnmeye yönelik davranışlarından ibaret eyleminin bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden ayrıca hakaret suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de,

Netice cezanın 1 yıl 2 ay 17 gün yerine 1 yıl 2 ay 20 gün biçiminde fazla belirlenmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR