Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13117 K.2023/25586

Sanık ... müdafiinin fuhuş suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar ... (...), ..., ... (...), ..., ... ile ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile,

1. Sanıklar ... (...), ..., ... (...) ile ... hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri ile 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca, 4 yıl 18 ay hapis 5.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 inci maddesinin ikinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri ile 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca, 4 yıl 18 ay hapis 5.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Sanık ... hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci, dördüncü ve beşinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri ve 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca, 6 yıl 28 ay hapis ve 8.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in (...) temyiz isteğinin; aleyhine verilen cezanın ağır olduğuna herhangi bir emare olmamasına karşın hükmün kurulmuş olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına bu nedenlerle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. ...'in temyiz isteğinin; atılı suçu işlemediğine şüphe ve kanaatle mahkumiyetine karar verildiğine, ağır bir ceza olduğuna ve lehine hükümlerin uygulanmadığına,

3. Sanık ... (...)'in temyiz isteğinin; aleyhine verilen kararın ağır olduğuna, herhangi bir emare olmamasına karşın hükmün kurulmuş olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, bu nedenlerle hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Sanık ...'in temyiz isteğinin; aleyhine verilen kararın ağır olduğuna, herhangi bir emare olmamasına karşın hükmün kurulmuş olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, bu nedenlerle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5. Sanık ...'nin temyiz isteğinin; atılı suçu işlemediğine, olayla hiçbir ilgisinin bulunmadığına, eşi tarafından kendisine iftira atıldığına, eşinin kıskançlığı nedeniyle böyle bir iftira atarak soyismini karaladığına, eşi olan mağdurun ve diğerlerinin ifade beyanlarının nazara alınmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine,

6. O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin ise, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması nedeniyle usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

Ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tanık C. Y.'nin mağdur A.Ç.'nin memleketinden akrabası olduğu ve mağdurun kendisini arayarak eşi tarafından yaralanarak zorla kendisine fuhuş yaptırdığını ve yardımcı olmasını istemesi üzerine tanık tarafından yapılan ihbar üzerine, ...

İl Emniyet Müdürlüğü asayiş büro amirliği ekiplerince yapılan tespit ve çalışmalar sonucunda zorla fuhuş yaptırıldığı anlaşılan mağdura ulaşmak için fuhuş eyleminde araç olarak kullanılan ... escort isimli sitede yer alan telefonun müşteri gibi aranması suretiyle kendisini ... takma ismiyle tanıtan bayan ile fuhuş amaçlı olarak anlaşıldığı ve bahse konu yere mağdurun geldiği,

mağdurun sanıkların zorla kendisine fuhuş yaptırdıkları şeklindeki beyanlarına göre sanıklar hakkında yürütülen soruşturma sonucunda, mağdurun hazırlık aşamasındaki beyanları, tanık C.Y.'nin aşamalardaki beyanları ile sanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarına ve mağdur hakkında alınan 21.10.2015 tarihli adli muayene raporuna göre sanıkların atılı suçları işledikleri Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2.Sanıklar yargılama aşamasında atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. 21.10.2015 tarihli olay tutanağı, tanık C.Y. ile mağdur A.Ç.'nin beyanları ile mağdur hakkında alınan 21.10.2015 tarihli adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık ... hakkında iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması talebi bulunduğundan Tebliğname'deki sanık hakkında 227 nci maddenin beşinci fıkrasından ek savunma alınmaması nedeniyle bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... (...), ..., ... (...), ..., ... ile ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıklar ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanıklar ... (...), ..., ... (...) ... ile ... hakkında yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.