Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/24 K.2023/17651

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile; 1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

3. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 50 nci maddeleri ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1500 TL adli para cezası verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyiz isteğinin, hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanık ... ve sanık ...'nın bir dönem birlikte yaşamış oldukları ve müşterek çocuklarının bulunduğu, katılan sanık ...'ın, sanık ...'ya göndermiş olduğu kısa mesaj yoluyla gerçekleştirdiği hakaret eyleminin tutanak altına alınıp sabit olduğu, sanık ...'nın katılan sanığa yönelik hakaret eylemini gerçekleştirdiğine ilişkin katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığı, sanık ... ve katılan sanığın hakaret eylemlerinin ise karşılıklı olduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden Taraf beyanları ile tanık ...'nin anlatımları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir somut delil bulunmadığı anlaşıldığından Yerel Mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Hükmü Yönünden

Sanığın aşamalarda katılanın hakareti üzerine kendisinin de karşılık verdiği şeklindeki savunması dikkate alındığında Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1. Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapis cezasına hükmolunduktan sonra, bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

2. Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, her ne kadar sanığın hakaret eylemi uzlaşma kapsamında olup, soruşturma aşamasında taraflara uzlaşma teklifi yapılmış ise de bu tarihte atılı 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenmiş olan tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alındığında soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun ile değişik,

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü madde hükmü uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle somut olayda 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı,

bu nedenle de sanık hakkında atılı hakaret suçuna ilişkin 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Uzlaşmanın sağlanamaması halinde.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanunun 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Beraat ve Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,