Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/584 K.2024/6842

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemesinin 27.12.2012 tarihli kararı ile sanığın, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ile 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Kararın 08.02.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın 17.08.2013 tarihinde kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Mahkeme tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararla, açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanmıştır.

3.Kararın sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 22.03.2022 tarihli ilamı ile "Önceki karara atıf yapılarak gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının sanık hakkında uygulanması gerektiği, temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenmesi gerekirken aynı kanun maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilmesi ve gerekçeli kararda katılanların gösterilmemesi" biçimindeki gerekçelerle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası yapılan yargılamada yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, polis memurlarına yönelik sarf ettiği "Benim önümü kestiler, dövdüler, polislerde gördü, durmadan gittiler, ben böyle şerefsiz polisin a...a ko..m, paramla sizi satın alırım lan, gidin onları yakalayın, ben Avrupa'da yaşadım, orada böyle bir şey olmaz." biçimindeki sözlerinden dolayı hakaret suçundan açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Şikayetçi ve tanık polis memurlarının olay tutanağıyla uyumlu beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın iddianamede belirtilen sözlerle polis memurlarına yönelik hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla bu suçtan cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, yerinde görülmeyen sanığın temyiz istemine de itibar edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçunun birden fazla görevliye karşı işlendiği kabul edilmesine karşın bu suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına karar verilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR