Karar Özeti
4. Ceza Dairesi 2025/3788 E. , 2025/10553 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2023 E., 2021/2129 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize
Karar Detayı
4. Ceza Dairesi 2025/3788 E. , 2025/10553 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2023 E., 2021/2129 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık 28.03.2025 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.12.2013 tarihli ve 2013/240 E., 2013/252 sayılı kararına konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık olması ve uyarlama yargılaması neticesinde düşme kararı verilmesi karşısında, koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında hükmedilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmesi ve tekerrüre esas alınan ilamın Yargıtay denetiminden geçmesi neticesinde esas ve karar numaralarının değiştiğinin dikkate alınmaması " dışında isabetsizlik görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-(h) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasından; "tekerrür müessesesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması" ve yerine "Sanığın, Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2017 tarihli ve 2017/152 Esas, 2017/467 sayılı kararıyla verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası sebebiyle mükerrir olduğu anlaşıldığından hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 ila 5275 sayılı Kanun'un 108. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenilmesi suretiyle, tebliğname’ye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde karar verildi.