Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/1896 K.2011/860

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 19/10/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve karşı davanının kısmen kabulüne dair verilen 07/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ... ve davalı-karşı davacı ... ile davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacı ...’ın tüm, davacı-karşı davalı ...’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı-karşı davalı ...’nin diğer temyiz itirazına gelince; asıl dava, mirasbırakandan kalan taşınmaza yapılan katkı payına ilişkin maddi ve manevi tazminat ile karşı dava olarak açılan katkı payının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, maddi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; manevi tazminat istemi ise tümden reddedilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca; dava konusunun para veya para ile değerlendirilebilir olması durumunda avukatlık ücreti, Tarife’nin üçüncü kısmına göre nispi olarak belirlenir. Aynı Tarife'nin 10/son maddesi gereğince manevi tazminat davalarının tümden reddedildiği durumlarda avukatlık ücreti, Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre belirlenir.

Davacının maddi tazminat isteminin bir bölümü ile manevi tazminat isteminin tümden reddedildiği gözetilerek, reddedilen bölümler yönünden, davalı yararına yukarıda açıklanan Tarife gereğince ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, maddi ve manevi tazminat ayrımı yapılmadan davalı-karşı davacılar yararına fazla avukatlık ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.