Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/6640 K.2025/8874

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosyanın incelenmesinde; dava dilekçesinde davacılardan ... ve ... için ayrı ayrı 120.000,00 TL, davacılardan ... için 60.000,00 TL manevi tazminat talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 30.000,00 TL, ... için 30.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, karara karşı yalnızca davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davacılardan ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre; davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmaksızın kesinleşen, Bölge Adliye Mahkemesince reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar davacılardan ... için 20.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.