Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6702 K.2025/8250

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin sanıkların eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığına, mal değeri azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 145 maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 15 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması sonucu 6 yıl 2 ay 7 gün yerine, 5 yıl 14 ay 7 gün olarak belirlenmesi, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 5 yıl 1 ay 25 gün yerine, 4 yıl 13 ay 25 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.