KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2024/172 E., 2025/7771 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/728 Değişik İş, 2023/740 Karar
Karar Metni
538 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; motosiklet sürücüsü davacı ile davalıya zorunlu trafik sigortalı araç sürücüsü arasındaki 17.10.2019 tarihli kazada müvekkilinin yaralandığını, davalının 32.198,42 TL ödeme yaptığı ancak yeterli olmadığını, belirsiz alacak davası olarak ikame edilen davada 100,00 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının sorumlu olduğu tutarı ödediğini, başkaca sorumluluğu olmadığını, maluliyet raporunu ve kusur oranını kabul etmediklerini, müterafık kusur indirimi yapılmasını, davacının davalıyı ibra ettiğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI
Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan bilirkişi raporu ile davacının maluliyetinin %0 olarak belirlendiği, iş göremezlik zararının oluşmadığı, davacının ibraz ettiği raporda her ne kadar 30 gün geçici iş göremezlik süresi saptanmış ise de davalının başvurudan evvel 32.198,00 TL ödeme yaptığı ve davacının zararının fazlası ile karşılandığı, tekrar aktüer rapor alınmasının usul ekonomisine aykırı olduğu gerekçesi ile başvurunun reddine karar verilmiştir.
IV. İTİRAZ
Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine.
İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıya 24.11.2020 tarihli ibraname ile 32.198,42 TL ödeme yapıldığı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 111/2 nci maddesinde tazminat miktarlarının yetersiz ya da fahiş olduğunun anlaşılması halinde 2 yıl içinde iptal edilebileceği hükmünün resen dikkate alınacağı, zira davacının artan maluliyete ilişkin bir iddiasının da bulunmadığı, ibranamenin 24.11.2020 tarihinde düzenlendiği, ödemenin ise 18.12.2020 tarihinde, Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurunun ise 15.03.2023 tarihinde yapıldığı,
davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddi gerekmesine rağmen hatalı gerekçe ile ret kararı verildiği, ayrıca davacının geçici iş göremezlik tazminatı talebinin de usulden reddine karar verilmiş ise de bu karara karşı itiraz edilmediği gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ibraz ettikleri maluliyet raporunun mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, verilen kararın kabulünün mümkün olmadığını, davalıya 2 yıllık hak düşürücü süre içinde başvuru yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Gerekçe
Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 17.10.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 07.12.2020 tarihli ibraname sonrasında 15.03.2023 tarihinde 2 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra tahkime başvuru yapılmış olmasına, alınan maluliyet raporu ile davacının kaza nedeni ile maluliyetinin bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2024/172, K. 2025/7771, 14 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama