Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/6424 K.2025/9832

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08.10.2015 tarihinde davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı aracın, davacının kullandığı motosikletle karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu davacı sürücünün yaralanarak %38 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.500,00 TL maddi tazminatın davalıya başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 05.07.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 160.823,63 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalıya başvuru sahibi vekilince iletilen evraklar incelendiğinde sağlık kurulu raporunun 6 ay süreli olarak verildiği ve raporda belirtilen maluliyet oranının kaza ile illiyet bağı bulunup bulunmadığının anlaşılamaması üzerine yeni sağlık kurulu raporu gönderilmesinin talep edildiğini, ancak eksik evraklar tamamlanmadan komisyona başvuru yapıldığını, bu nedenle başvurunun reddi gerektiğini, maluliyetin tespiti için ATK 3. İhtisas Kurulundan rapor alınmasını talep ettiklerini, tescilsiz motosiklet sürücüsü olan başvuru sahibinin motosikleti sürücü belgesiz kullandığı anlaşılmakla müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, gerekli belgelerle başvuru yapılmadığından faiz isteminin reddi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile %75 kusur, %29 maluliyet oranı üzerinden düzenlenen hesap raporunun benimsendiği belirtilerek başvurunun kabulü ile 7.054,27 TL geçici ve 153.769,35 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 160.824,00 TL tazminatın 03.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

İtiraz Hakem Heyetinin ilam başlığında belirtilen kararı ile 3 adli tıp uzmanından dosya üzerinde alınan 27.12.2020 tarihli rapora göre kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümlerine göre maluliyete esas arazların kaza ile arasında illiyet bağı bulunduğu, sürekli iş göremezlik oranının %36 ve geçici iş göremezlik süresinin 9 ay olarak belirlendiği, itiraz edilen uyuşmazlık hakem heyeti kararında hükme esas alınan oranın ise %29 olması nedeniyle davalının maluliyet oranı temelinde yaptığı itirazın reddi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; %36 oran belirleyen raporu kabul etmediklerini, maluliyet oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiğini, vekalet ücretinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 08.10.2015 tarihinde davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanan davacı sürücünün sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, kaza tarihinde geçerli yönetmeliğe göre alınan raporda belirlenen %36 sürekli iş göremezlik oranının uyuşmazlık hakem heyetince hükme esas alınan %29'luk orandan fazla olmasına, uyuşmazlık hakem heyeti kararına karşı davacının itiraz etmemesine, davacının yolcu olmayıp sürücü olduğu gözetildiğinde hatır taşımasının söz konusu olmamasına,

uyuşmazlık hakem heyeti kararında hükmedilen vekalet ücretine karşı davalı vekilinin itirazda bulunmamasına, itiraz aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesinin mümkün görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR