Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/12366 K.2011/24477

Zimmet suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2006 gün ve 2005/401 Esas, 2006/204 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ile O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın prim borcunu yatırmak için gelen şikayetçiye 1.226.000.000 TL borcu olduğunu bu paranın yatırılması halinde 15.06.2000 de emekli olacağını söylediği,

şikayetçinin de 1.226.000.000-TL parayı emeklilik işlemlerinin yapılması için sanığa verdiği, şikayetçinin makbuz istemesine rağmen makbuzun dosyada kalacağını söyleyerek vermediği, şikayetçinin 46.000.000-TL olan son prim taksitini de 14.06.2000 tarihinde yatırdığı, sanığın yine makbuz vermediği dosya içerisinde bulunan Bağ-Kur Ankara İl Müdürlüğünün 02.05.2001 ve 04.05.2001 günlü yazılarından şikayetçi ...'ın 644.598.662 TL prim, 475.957.552 TL gecikme zammı borcu olmak üzere toplam 1.120.556.214 TL borcunun bulunduğu,

31.03.2001 tarihli hesap ekstresinin incelenmesinde ise adı geçen sigortalı hesabına 25.05.2000 tarihinde 710.500.000 TL, 14.06.2000 tarihinde 46.000.500 TL, 30.11.2000 tarihinde 404.200.000 TL olmak üzere toplam 1.160.700 TL.nin yatırıldığı, adı geçenin 31.03.2001 tarihli son durum hesap ekstresinde kuruma başka bir borcunun olmadığı, aksine sigortalı tarafından 24.01.2001 tarihinde 403.000.000-TL.nin yatırıldığı ve toplam 404.467.867 TL fazla ödemesinin bulunduğunun tespit edildiği,

sanığın fazladan 111.300.000TL'yi prim borcu olmadığı halde şikayetçiden aldığının anlaşılması karşında, 765 sayılı TCK.nun 79 ve 5237 sayılı TCK.nun 44. maddeleri de nazara alınarak sanığın eyleminin ikna sureti ile irtikap suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de.